Ik las het in Montpellier, op bezoek bij mijn dochter. Sommige verhalen resoneren met je. Dit verhaal kwam heel dichtbij.
Monica Sabolo is even oud en - hoe anders ook - de periode waar de roman op terugblikt, was ook voor mij bijzonder complex. Terwijl op de achtergrond de nieuwsberichten over de terreurdaden van het Franse Action Direkte, het Duitse Rote Armee Fraktion, de Italiaanse Brigate Rosse en onze eigen CCC plaats vonden.
In gesprek met strijders Action Direkte
In Een clandestien leven neemt Monica Sabolo je mee in haar onderzoek naar Action Direkte. In de jaren '70 en '80 pleegde deze extreemlinkse groepering tientallen gewelddadige bankovervallen en moordaanslagen in Frankrijk. Sabolo zoekt de nog levende strijders op, wint hun vertrouwen en gaat met hen in gesprek over hun gruweldaden en het leven erna.
Auteur wordt hoofdpersonage
Dit onderzoek mondt uit in een emotioneel zelfonderzoek. Het legt haar eigen verlamming en de 'verloren ruimtes' in haar eigen verleden bloot. Monica is "op haar hoede, ten prooi aan een angstig schuldgevoel. De essentie ontgaat ons, namelijk dat het niet het universum is dat zich tot ons richt, maar een verborgen deel van onszelf dat zich tot het universum richt. Het universum geeft ons geen teken, het geeft ons een antwoord.” Antwoorden krijgt Monica in het tweede deel van het boek waarin zij zelf steeds meer het hoofdpersonage wordt. Als erg jong kind wordt Monica misbruikt door de toenmalige echtgenoot van haar moeder. Het werd niet (h)erkend. Tot nu.
We leven allemaal verder, als het goed is. Zowel zij die gruweldaden begingen als ondergingen.
Vind het boek in de catalogus
Naar recensies volwassenen
Naar recensies jeugd